Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego

Ewangelia wg św. Mateusza 13,36-43

 

Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście».

On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego.

Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie.

Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata.

Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!»

Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum 

 


Katechizm Kościoła Katolickiego

„Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego”

„Świat został stworzony ze względu na Kościół” - mówili chrześcijanie pierwszych wieków (Hermas) . Bóg stworzył świat ze względu na komunię w Jego Boskim życiu, która realizuje się przez „zwołanie” (eklezja) ludzi w Chrystusie; tym „zwołaniem” jest Kościół. Kościół jest celem wszystkich rzeczy i nawet bolesne wydarzenia, takie jak upadek aniołów i grzech człowieka, zostały dopuszczone przez Boga tylko jako okazja i środek do okazania całej mocy Jego ramienia (Łk 1,51), ogromu miłości, jakiej chciał udzielić światu. Jak wolą Bożą jest czyn, a tym czynem jest „świat”, tak Jego intencją jest zbawienie człowieka, i ta intencja nazywa się Kościołem (Klemens Aleksandryjski).

Zwołanie ludu Bożego zaczyna się w chwili, w której grzech niszczy jedność ludzi z Bogiem oraz komunię ludzi między sobą. Zgromadzenie Kościoła jest w pewnym sensie reakcją Boga na chaos spowodowany przez grzech. To ponowne zjednoczenie dokonuje się tajemniczo w łonie wszystkich narodów: „W każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie” (Dz 10, 35). Przygotowanie pośrednie do zgromadzenia Ludu Bożego zapoczątkowuje powołanie Abrahama, któremu Bóg obiecuje, że stanie się ojcem wielkiego narodu (Rdz 12,2). Przygotowanie bezpośrednie następuje wraz z wybraniem Izraela jako ludu Bożego (Wj 19,5), przez wybranie Izrael ma być znakiem przyszłego zjednoczenia wszystkich narodów (Iz 2,2)...

Urzeczywistnienie w pełni czasów zbawczego planu Ojca jest zadaniem Syna; taki jest motyw Jego „posłania”... Aby wypełnić wolę Ojca, Chrystus zapoczątkował Królestwo niebieskie na ziemi. Kościół jest „Królestwem Chrystusa obecnym już w tajemnicy” (Sobór Watykański II, LG 3)... „Kościół osiągnie swoje wypełnienie tylko w chwale nieba” (LG 48), w chwili chwalebnego powrotu Pana... i „tęskni do Królestwa w pełni dokonanego”. Wypełnienie Kościoła w chwale - a za jego pośrednictwem wypełnienie świata - dokona się jedynie przez przejście ciężkich prób. Tylko wtedy „wszyscy sprawiedliwi, poczynając od Adama, ‘od Abla sprawiedliwego aż po ostatniego wybranego’, zostaną zgromadzeni w Kościele powszechnym u Ojca” (LG 2)

 
Katechezy dla narzeczonych Poradnia rodzinna

15 sierpnia

Słuszną jest rzeczą, że Bóg przyozdobił Matkę Syna swojego w słoneczną szatę - Dziewica obleczona w słońce! Niewiasta, matka musi być w słońcu, bo kobieta to matka życia, matka rodziny, matka narodu. A matka musi być słoneczna, jasna, królewska.

Stefan Kardynał Wyszyński – druga kromka chleba

Kalendarz parafialny

Ścieżka powrotu

Pismo parafialne „Brat”

Żywy różaniec

Wspolnota akademicka